Consultatiebureau, Fysiotherapie en Osteopaat

Toen we eenmaal aan elkaar gewend raakten liep alles wat meer op rolletjes. Ondertussen waren we de lactulosestroop aan het afbouwen en gaven we hem na een week alleen nog de Nutricia Omneo voeding. We begonnen (ook door middel van de Dunstan baby talk) de verschillende huiltjes te herkennen, zo hoorden we aan een bepaald huiltje dat we hem wel even konden laten huilen voor hij in slaap zou vallen. Voor de rest was het een heerlijk mannetje. Met bijna 4 weken mochten we voor het eerst naar het o zo gevreesde consultatiebureau, ik hoorde altijd verhalen dat ze daar altijd wel wat te zeiken hadden. Ik ging er redelijk blanco naar toe en verder alleen met het idee dat IK mijn kind het beste ken. En zo zie je maar, ze hadden niks te klagen. Liam was gelukkig al weer lekker gegroeid, qua gewicht zat hij al weer

Vandaag was mijn eerste lachje
Vandaag was mijn eerste lachje

675 gram boven zijn geboorte gewicht en ook in lengte was hij 1,3 centimeter gegroeid. Al heel snel maakte hij lange nachten, met 5 weken sliep hij al van 23:30 tot 07:00. Ook ging hij met 5 weken voor het eerst echt bewust lachen. Vanaf dan heb je pas echt het idee dat je contact krijgt met elkaar. Op een gegeven moment werd hij weer huilerig en wilde niet meer slapen overdag. De enige manier om hem rustig te krijgen was bij me houden, maar hallo zeg ik had wel wat beters te doen zoals mijn huishouden dacht ik op dat moment. Hoewel ik wist dat er een groei sprongetje aan zat te komen dacht ik niet gelijk dat dit het weleens zou kunnen zijn. Uiteindelijk toch maar een blik in het Oei, ik groei! boek geworpen

en ja hoor hij zat toch echt in dat stomme sprongetje. En hoe snel die ook gekomen was, was die ook een week later weer met dezelfde snelheid vertrokken. Ondertussen genoten we van het heerlijke weer, lekker buiten zitten, rondjes wandelen. Kortom volop vitamine D op doen. De weken kropen voorbij met 8 weken rolde Liam van zijn buik naar de rug toe, de eerste keer dacht ik nog ‘oh dat is toeval’ maar na een paar dagen deed hij het weer een paar keer achter elkaar. Dat was dus geen toeval meer, maar kon hij gewoon al rollen. Ook werd het tijd voor zijn eerste prikjes! Daar zaten we dan weer, ondertussen weer netjes gegroeid, zijn lengte was 56 centimeter en zijn gewicht was al weer 5195 gram. Tot nu toe lachte meneer nog lief, niet wetende wat er zou gaan komen. Wat mij ook opviel is dat hij regelmatig krom lag en dat zijn hoofdje (ondanks dat we hem elke keer netjes van kant wisselden in zijn bedje) aan de rechterkant wat platter begon te worden. Hij bleek dus in een bananenhouding te liggen en ze adviseerde mij om contact op te nemen met de fysiotherapeut. De bananen- en voorkeurshouding heeft hij blijkbaar vanaf zijn geboorte al. Toen ik foto’s ging kijken en terug dacht aan mijn zwangerschap, lag hij in mijn buik al zo en vanaf de geboorte op de foto’s ook eigenlijk voornamelijk op rechts… Eenmaal thuis gekomen kreeg Liam wat last van verhoging, ik heb een zetpil in z’n poeperd gestopt en heb de fysio gebeld. 2 dagen later kwam ze al langs, een heel aardig vrouwtje maar wel heel druk, ik moet altijd even bijkomen al ze geweest is. Maar goed ze stelde de diagnose ”torticollis” dat houd in dat hij aan de rechterkant een verkorte nekspier heeft en daarom dus op zijn hoofd niet goed kon draaien. De meting van het hoofd gaf aan dat hij wel in de ernstige categorie zat, maar met veel oefenen zouden we misschien geen redressiehelmpje hoeven. Via een facebookgroep waar ik lid van ben kwam ik er achter dat ik anders ook eens advies moest vragen bij een osteopaat, zo gezegd zo gedaan. Ondanks dat het een duur grapje is werd gelukkig wel het grootste gedeelte vergoed door de verzekering, maar ach als vader en moeder alles voor je kind over. De fysio geloofde niet in osteopathie, omdat die volgens haar niet echt de klacht aanpakt. Maar 5 succesvolle behandelingen en thuisoefeningen hoefden we niet meer terug te komen, tenzij ik vond dat het weer slechter zou gaan. Na weer 2 metingen (afgelopen donderdag de laatste meting gehad) door de fysio, bleek dat zijn hoofdje toch niet minder plat was geworden. Gelukkig was er ook goed nieuws, zijn torticollis was wel minder geworden en kan hij zijn hoofdje nu wel redelijk goed draaien. We hebben nu over 1,5 week een afspraak in het Sophia kinderziekenhuis om een redressiehelm aan te laten meten.

Ik hou jullie op de hoogte,

Liefs Mèlanie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge