Depressie

Ben je dan niet bang dat je weer een postnatale depressie krijgt?

Nog voordat wij überhaupt bezig waren om een tweede kindje te krijgen, kreeg ik regelmatig de vraag te horen: maar ben je dan niet bang dat je weer een postnatale depressie krijgt? Waarop mijn antwoord dan resoluut ‘nee hoor’ was.

Lees ook: Een postnatale depressie

Nu het eenmaal zo ver is en wij weer een tweede kindje verwachten zeg ik nog steeds resoluut ‘nee, daar ben ik absoluut niet bang voor’. Hoewel je op sommige sites leest dat de kans op een herhaling wel wat groter is.

Maar als ik mij door deze angst zou laten lijden, zou het betekenen dat we nooit meer voor een tweede kindje mochten gaan. 

Een eenmalig iets

Komt het niet een beetje op hetzelfde neer, dat als je een keer op wintersport gaat en je breekt wat? De eerste volgende keer dat je op die lange laten staat ben je misschien toch weer bang om te vallen. Maar je suist toch die hoge berg af, het zou je namelijk niet mogen weerhouden om deze heerlijke sport te doen. Niet aan het negatieve denken, niet denken stel dat ik weer val. Want wie weet was het maar een eenmalig iets. Zo denk ik ook over mijn tijd na de geboorte van de kleine frummel. We gaan er gewoon vanuit dat het maar een eenmalig iets was.

Doktersbezoek

Tijdens het intakegesprek bij de verloskundige vroeg ze hoe de bevalling en de kraamtijd gegaan was. Hierbij gaf ik aan dat ik dus een postnatale depressie gehad had. Ik deed mijn verhaal en ze vroeg of ik dacht waar het eventueel vandaan zou kunnen komen. Waarbij ik dacht dat het misschien kwam doordat ik mij heel goed voelde en teveel wilde doen, maar dat blijkbaar de druk de boosdoener geweest is die er voor zorgde dat ik toch bang was om te falen en vreemde gedachten in mijn hoofd haalde. Ze adviseerde me om richting het einde van de zwangerschap een doktersbezoek in te plannen. Zij weten hoe en wat, waarbij ik dus wat antidepressiva en slaappillen kan krijgen voor het geval ik het tegen die tijd toch nodig heb. 

Alles anders doen

Dit keer willen we wel alles anders gaan doen, naja alles anders doen. We gaan wat dingetjes aanpassen, zodat het voor mij iets meer rust geeft. Dit keer kiezen we voor een kraamfeest in plaats van kraambezoek. Hoewel ik mij bij Liam perfect voelde was de druk van het kraambezoek mij blijkbaar toch teveel. Ook neemt Edwin dit keer geen vrij als de kraamhulp er is, maar juist nadat zij weg is. Zo heeft hij als zij weg is de volledige aandacht en hulp voor ons. Op zich is het nu ook wel een voordeel dat ik 3 maanden voor de zomer beval en niet vlak er voor. Zo is het bij Edwin een heel klein beetje minder druk en is hij iets eerder thuis uit zijn werk dan in het hoogseizoen.

Verder zien we wel hoe het allemaal loopt elke zwangerschap, bevalling en kraamtijd is weer anders. Je kan je wel druk maken om niks maar daar schiet je toch niks mee op…

Toch ben ik wel benieuwd of je zelf of iemand kent die na een tweede zwangerschap toch ook weer een postnatale depressie gehad heeft? Laat het hieronder in de reacties weten…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge