Wanneer zwanger worden niet vanzelfsprekend is…

Zwanger worden, het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend. Je stopt bijvoorbeeld met de pil, de nuvaring of je laat het spiraaltje verwijderen en pats boem, hocus pocus je bent zwanger. Jammer genoeg lukt dit soms om bepaalde redenen niet bij iedereen. Zo ook bij Deborah, ongeveer een jaar geleden kwam ik op haar Instagramaccount beschuitzondermuisjes terecht. Ondanks dat ik zelf wel net moeder was geworden, sprak mij dit account heel erg aan, en ben haar gelijk gaan volgen. Door middel van bijvoorbeeld foto’s van het potje met goud, de ziekenhuis bezoekjes, ovulatietesten en nog vele andere foto’s deelde zij haar moeilijke weg naar het zwanger worden…

Een tijdje terug vroeg ik of Deborah een aantal vragen in wilde vullen, zodat ik ook haar verhaal kan delen. Want zoals ik al zei is het vader en moeder worden niet vanzelfsprekend, en mag dit natuurlijk een eigen plekje krijgen. Gelukkig wilde ze hier aan meewerken, en hieronder dan mooie antwoorden.(Heel veel respect voor Deborah en haar man , maar natuurlijk ook voor al deze mensen die deze zware weg bewandelen voor het mooie geluk) 

Zwanger

Wil je jezelf in het kort even voorstellen?
Ik ben Deborah, 25 jaar oud en ik beheer het Instagram account ‘Beschuitzondermuisjes’. Ik ben sinds mei 2013 getrouwd met mijn lieve man waarmee ik sinds oktober 2007 een relatie heb (echte jeugdliefde dus!). Sinds 2014 proberen wij om een gezinnetje te stichten, helaas ging dit niet zonder slag of stoot, maar mag ik jullie vandaag toch een mooi nieuwtje brengen!

Wanneer besloten jullie om te stoppen met de anti conceptie?
Halverwege 2014 besloten wij totaal onverwachts om te stoppen met de pil. Ik heb al vanaf vrij jong een kinderwens, heb mijzelf altijd voorgehouden dat ik mama wil worden, maar wij wouden ook alles eerst goed op een rijtje. Huisje, boompje en dan het beestje. Wat wij toen nog niet wisten, is dat het beestje nog een tijdje op zich zou laten wachten.

Toen het niet lukte, wanneer besloten jullie naar de dokter te gaan?
Eigenlijk wist ik toen nog niet dat het moeizaam zou gaan. Ik ging namelijk na 3 maanden al naar de huisarts. Dit om meerdere redenen. Mijn menstruatie was voordat ik begon met de pil enorm heftig. Ben hier een aantal maanden ziek van geweest. Flinke ijzer te kort en bloedarmoede. En ook had mijn moeder een apart verhaal rondom haar cyclussen. Alles bij elkaar vertrouwde ik het niet zo en heb ik mijn verhaal gedaan bij de huisarts. Nooit verwacht dat er meteen actie werd ondernomen, maar toch werd ik direct doorgestuurd naar het ziekenhuis voor verdere onderzoeken.

Vond je dat niet heel eng?
Ik vond het reuze spannend! Sowieso de eerste afspraak, ik kreeg voor het eerst in mijn leven een inwendige echo. Ik denk dat een groot deel van de vrouwen hier toch wel enigszins tegenop zien, waaronder ik. Manlief mocht ook geen seconde bij mij vandaan haha. Ik kreeg allemaal termen te horen waar ik nog nooit van had gehoord. Tuurlijk wist ik hoe een vrouwelijk lichaam in elkaar zat, maar sommige termen gingen wel heel ver. Ik vond het allemaal maar abracadabra taal. Er was niets afwijkends te zien in de onderzoeken. Ik kreeg primolut mee naar huis en hiermee moest mijn menstruatie op gang komen, met de hoop dat het zich daarna zou hervatten. Maar helaas gebeurde dit niet. Na nog wat meerdere onderzoeken, werd ik begin 2015 aan de hormonen gezet om mijn lichaam een handje te helpen. Dat vond ik reuze spannend! Want met een cyclus (een eisprong dus) kan je zwanger worden! Onze eerste kansen werden gecreëerd. Ik voelde van alles in mijn lichaam door alle hormonen, spanningen en emoties. Maar een zwangerschap bleef helaas uit..

Heb je vaak gedacht ik ga nooit zwanger worden?
Ja zeker heb ik die momenten gehad, vooral als ik weer met een negatieve zwangerschapstest op het randje van mijn bed zat met de tranen in mijn ogen. Maar ik was er nooit van overtuigd dat het nooit zou gaan lukken. Ik had altijd nog wel een stukje hoop dat het zou lukken. Je gaat met de behandelingen ook steeds een stukje verder en ze kunnen tegenwoordig zo veel in het medische wereldje. Telkens als ik daar zat met een negatieve zwangerschapstest in mijn handen, ging het zinnetje door mijn hoofd; ‘Elke poging die mislukt, brengt je dichterbij succes!’.

En hebben jullie ook weleens op het punt gestaan om met de behandelingen te stoppen, en je er maar bij neer te leggen?
Ik zei in het begin tegen mijn man; als ik moet gaan injecteren, dan stoppen we er mee. Ik had zelf een enorme prikangst. Dus ik zag mijzelf ook echt niet dagelijks hormonen spuiten. Maar zodra je in het traject zit, verleg je telkens je eigen grenzen, ik begon met echo’s, dat vond ik al heel spannend. Daarna de hormonen, maandelijkse injecties, inseminaties en uiteindelijk kwam toch het dagelijks injecteren erbij.. De punctie voor een IVF behandeling (nooit gedacht dat ik dat zou gaan doen!). Ik heb mezelf wel eens afgevraagd waarom ik dit zo graag wou en waarom ik niet nog een aantal jaar geduld kon hebben.. Een pauze inlassen van een aantal jaar kon toch ook gewoon.. maar op dat moment denk je alleen maar; Wat nou als de volgende poging raak is? Nog even doorzetten, misschien is dan alles voorbij en kom je grootste wens in vervulling.

Op Instagram heb je veel trouwe volgers, vond je het niet eng om je verhaal te delen?
Ja zeker, haha! Er rust zo’n taboe op het zwanger worden. Veel mensen vinden het maar een bijzonder onderwerp. Niet dat ik uitgebreid op verjaardagen ging vertellen welke gynaecoloog er nu weer tussen mijn benen had zitten gluren, maar ik wou er ook niet mijn mond over houden. Social media leek mij perfect hiervoor. Ik vond het heerlijk om mijn verhaal te delen, ik krijg dagelijks zulke lieve berichten, hun hebben mij er echt vanaf dag 1 doorheen gesleept. Zo ontzettend fijn! Er zijn gewoon mensen, die mij niet kennen en die zo ontzettend hebben meegeleefd de afgelopen tijd. Ik vind het tot op de dag van vandaag heel bijzonder dat dat nog gewoon kan.

Regelmatig zie ik wat spulletjes voorbij komen die je had gekocht. Dacht je nooit eens, misschien ga ik dit wel nooit gebruiken?
Wel eens gedacht, maar dat weerhield mij er niet van om het niet te kopen. Ik vond het zo fijn als ik in een dipje zat even de bak met babykleertjes te pakken, alles op zijn kop te gooien en weer op te vouwen. Lekker fantaseren en bedenken hoe het zou zijn als ik al die schattige kleertjes mocht gaan gebruiken. Ik kreeg er een stukje hoop voor terug en besef waar ik het allemaal voor deed.

Heb je ooit weleens bedacht om een blog te gaan beginnen en daar je verhaal te delen?
Zeker! En die vraag krijg ik zo vaak. Het leek mij heel leuk (en ik vind het ook heel leuk) om te schrijven en ons verhaal te delen. Maar ik vond Instagram een stukje praktischer voor mij. Ik kan daar 24/7 een foto plaatsen, een update, iets leuks, iets verdrietigs, iets wat totaal niet te maken heeft met zwanger worden en dat vind ik super fijn. Ik krijg meteen reacties (super fijn als je een dipje hebt, haha) of tips of gewoon een gezellig praatje. Een blog lijkt mij nog steeds leuk om erbij te hebben, wie weet voor in de toekomst.Zwanger

En toen na al die tijd had je eindelijk een mooie positieve test in handen……..
Dat moment was onbeschrijfelijk!! Als je al zolang wacht op dat tweede streepje, fantaseer je hoe je zult gaan reageren. Ik was totaal in shock toen bleek dat ik helemaal niet heb hoeven huilen. Ik stond vol ongeloof met mijn mond open naar die test te kijken. Ik keek om de 10 minuten of het streepje er nog stond. Pas na 2 dagen toen ik zeker wist dat het een zwangerschap was en niet van de hormonen kwam, begin ik met stuiteren. Wat een fijn gevoel, er zit gewoon een mini mensje van ons in mijn buik! Ik heb hele gesprekken gehad met mijn buik haha. Echt een magisch gevoel is dat!
Ik moest mijn mond nog even houden tegen manlief, nou ja.. moest niet maar ik wilde graag op een speciale manier vertellen dat hij papa werd. Daarom had ik een fotoshoot gepland. De foto’s zijn onbetaalbaar geworden voor ons. Deze zijn te vinden op mijn Instagram account van beschuitzondermuisjes.

Lieve Deborah, dankjewel dat je mee wilde doen aan dit interview. Diepe respect hoe jullie deze weg bewandelen,  deze zwangerschap is jullie zo onwijs gegund. Geniet er lekker van, want  voor je het weet mag je heerlijk van dit kleine geluk in jullie armen gaan genieten. Ik blijf je zwangerschap natuurlijk met heel veel plezier volgen op Instagram…

 

10 thoughts on “Wanneer zwanger worden niet vanzelfsprekend is…

  1. Wat mooi hoe je het allemaal omschrijft Deborah. Ik volg je inderdaad ook op instagram en je komt op mij zo sterk over en dat met alle tegenslagen die je gehad hebt. Topper! Zo fijn dat jullie eindelijk een klein wondertje mogen verwachten. Ik blijf zeker jullie mooie verhaal volgen op Instagram. Liefs xx
    Iva onlangs geplaatst…DadaMy Profile

  2. Wat een mooi interview en super nieuws! Ook ik weet hoe moeilijk het kan zijn om zwanger te worden en moest in het traject. Tot nu toe helaas 2 miskramen gehad wat het nog zwaarder heeft gemaakt. Ga je volgen op IG

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge