De eerste 20 weken

Nadat we het hadden laten bezinken dat we toch echt papa en mama zouden gaan worden, hebben we het tegen onze ouders, zus(je), zwager en beste vrienden verteld. Het werd tijd voor de aller eerste termijn echo, op dat moment was ik 7,5 week zwanger. Wat waren we zenuwachtig we kregen eindelijk onze frum te zien. Ook hoopte ik niet bekenden in het ziekenhuis tegen te komen, en ja hoor daar zat een vriendin van m’n zus ook te wachten voor haar eerste echo. Maar goed we mochten naar binnen eerste een intake waar ze alle gegevens van ons wilde weten. Daarna mocht ik eindelijk gaan liggen en ja hoor daar was hij dan😍 De echo heb ik op de terugweg niet meer uit m’n handen gehad, het was de mooiste foto zoals Edwin het elke keer noemde die ik ooit gezien had. Zat dit echt in mijn buik?

Behalve van af en toe flinke krampen waren de zwangerschapskwaaltjes ver te zoeken. Totdat we 3 dagen na de echo op vakantie gingen goh wat werd ik opeens moe ik kon haast niks zelfs mijn ogen open houden werd moeilijk. Het was de bedoeling dat we lekker zouden uitrusten en voorals wat van Gran Canaria zouden zien, we waren ondertussen al zo’n 6x op het eiland geweest maar eigenlijk nog nooit wat van het eiland gezien. Ook deze keer zat dat er niet in, ik ging van mijn bed naar de ontbijtzaal naar het ligbed aan het zwembad, ‘savonds snel uiteten en weer terug m’n bed in en dat de hele week. We zaten alleen maar te bedenken hoe gaan we het aan de rest van de familie en vrienden op Facebook laten weten?  Uiteindelijk zijn we op all stars jacht geweest en hebben we ze tussen die van ons ingezet.IMG_1426

Eenmaal terug van vakantie mochten we weer terug voor de echo we zouden ons wondertje weer zien😍 op dit moment was ik ruim 9 weken zwanger en werd mijn uitgerekende datum op 12 juni vastgezet. We kregen nog wat informatie mee zo ook over de nekplooimeting, ik had er al wel over gehoord en Edwin en ik hadden het er ook over gehad of we die meting wilden doen. Uiteindelijk hadden we toch besloten om deze meting te doen met in gedachten dan weten we waar we aan toe zijn. Op 3 december stond de nekplooimeting gepland, die zag er goed uit. We zouden de kleine frum nu pas weer over 8 weken zien dus nog even genieten van dit uitzicht en de hartslag.
7 december was het koopzondag bij de babydump wat was dat leuk om alles uit te mogen gaan zoeken, dat zoeken was eigenlijk al redelijk snel gedaan. We hadden al veel via de site uitgezocht en de kinderwagen (Joolz) had ik bij m’n zus al getest dus dat moest hem gaan worden. Alle grote dingen waren nu besteld, dat was weer iets wat we van de lijst konden schrappen.

IMG_1622

Gelukkig was m’n moeheid met 13 weken als sneeuw voor de zon verdwenen, totdat ik met 16 weken last kreeg van moeilijk naar de wc gaan. Jeetje mini zeg dat heeft nog meer pijn gedaan naar mijn idee dan m’n bevalling. De zaterdag voor oud en nieuw zouden we naar oliebollenpop gaan, dat is een gezellig feestje in de sporthal met een leuke band. Dus stad en land afgezocht voor nog 2 kaartjes eindelijk hadden we die nog kunnen regelen, had ik dat weer kreeg ik hier dus last van. Daar ging dus een gezellig avondje. Uiteindelijk heb ik tot haast 30 weken aan de vezels en de lactulosestroop gezeten.

Ik hou jullie snel op de hoogte over de laatste 20 weken.

Liefs Mèlanie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge