Donor zijn ja of nee…

Toen ik 18 jaar oud was kreeg ik zoals vele anderen die 18 jaar worden, een brief thuis gestuurd. Deze bleek van het donorregister te zijn. Ik vulde in dat ik geen donor wilde zijn, dit eigenlijk met de gedachte dat ik later als het zover zou zijn, gewoon heel met alles erop en eraan begraven wilde worden. Afgelopen najaar ging ik daar toch nog eens goed over nadenken. Ik had toentertijd ingevuld dat ik niets wilde afstaan, maar dat ik wel als het nodig zou zijn heel graag een donororgaan zou willens ontvangen. Is dat niet een beetje hypocriet? De officiële cijfers hiervan zijn dat 88% een donororgaan wil ontvangen en dat maar 26% donor is. Dus hoe groot is dan eigenlijk de kans dat jij of ik uberhaupt een donororgaan zou kunnen ontvangen?

Misschien nu ik zelf moeder ben, dat dit mij wat meer aan het denken heeft gezet en ik daarom de keuze heb gemaakt om donor te worden. Ik zou namelijk echt gek worden als Liam wat zou overkomen en een donororgaan nodig zou hebben en het er niet zou zijn.

donor Ik vroeg in oktober al een nieuw formulier aan om dit te wijzigen. Toch heb ik die pas deze week op de post gedaan. Omdat ik eigenlijk toch nog wel wat een beetje twijfelde. Maar nu weet ik dat ik een goede keuze heb gemaakt, mocht het nodig zijn dan kan ook ik weer wat mensen helpen om verder te kunnen leven.

Bloedgeven doe ik overigens niet. Terwijl ik dan wel weer serieus over beenmergtransplantatie (stamceldonatie) heb nagedacht. Dit word onder narcose met een naald uit de achterzijde van de bekken genomen. Ook kan dit via bloedgeven afgenomen worden. Stamceldonatie is wel wat ingewikkelder en ingrijpender dan zomaar bloedgeven. Maar wie weet verandert mijn mening nog wel over deze donaties. En kan ik jullie misschien ooit nog weleens mededelen dat ik ook de keuze heb gemaakt om dit af te staan.

Je hoeft je zelf er zeker niet voor te schamen en je ervoor te verdedigen als jij de keuze hebt gemaakt om geen donor te zijn. Maar welke keuze heb jij gemaakt en waarom? Ik ben eigenlijk wel benieuwd geworden, laat het me in een reactie hieronder weten.

 

(Bron: Donorregister, LUMC)

 

 

4 thoughts on “Donor zijn ja of nee…

  1. Ik sta geregistreerd als donor. Zelfde reden als jou, ik zou zelf graag geholpen worden. Bovendien denk ik niet dat ik na de dood nog iets aan mijn organen heb. Ik ben geen bloeddonor, dat kan niet wegens mijn ziekte en medicijngebruik. Mijn zusje doet dat wel en probeert ook altijd anderen te motiveren dit ook te doen.

    1. Ja toch daarom, eigenlijk een beetje hypocriet dan he? Dus wie weet dat ik ooit nog de stap zet om ook bloed of beenmergdonor te worden…

    1. Ja he, ik ging daar ook eens goed over nadenken. En of dat nou komt omdat ik zelf moeder ben? Een vriendin van me heeft zich ook toch wel als donor opgegeven…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge