Kaj

Hoera Kaj is geboren…

Ondertussen is het alweer drie weken geleden Kaj is geboren. Alweer drie weken geleden dat Kaj ons opnieuw papa en mama maakte en dat Liam trotse grote broer werd. Na een zwangerschap van 39 weken mochten we dan eindelijk die kleine frummel in onze armen houden. 

Controle bij de verloskundige

Toen ik 36 weken zwanger was zat ik er helemaal doorheen, sliep slecht huilde veel en zag het niet meer zitten. Tijdens mijn controle bij de verloskundige vertelde ik dit en liet haar weten dat ze die kleine van mij part zo snel mogelijk mochten halen. Ondanks dat ik wist dat ze hier niet aan mee kon werken, vertelde ze mij wel dat ze het per week aan ging kijken. 

Een week later kwam ik weer terug voor controle. De verloskundige vertelde mij dat ze die week ervoor overleg met de gynaecoloog had gehad over mijn situatie. Samen waren ze tot de conclusie gekomen dat ik met 39 weken zou worden ingeleid. Een hele opluchting maar gelijk kwamen daar de tranen weer, ik had helemaal niet kunnen genieten van deze zwangerschap. Het viel mij dan ook zwaar dat ik nu wist dat er over anderhalve week ook echt een eind aan zou komen.

Toen ik een week later op controle kwam vroeg ik of ze niet alvast kon strippen, wie weet zou het al wel op gang komen. Dat wilde ze wel doen, maar dan moest het wel allemaal week genoeg zijn. Zolang dat nog niet het geval zou zijn, zou het strippen waarschijnlijk geen zin hebben. Na even voelen bleek het inderdaad nog geen zin te hebben en moest ik toch echt nog een paar dagen op de inleiding wachten.

De dag van de inleiding

Die middag moest ik mij om half 5 in het ziekenhuis melden. Na een paar minuutjes gewacht te hebben werden we naar een suite gebracht. Alles hadden ze al klaar gelegd, maar moest eerst nog even aan de ctg-scan. Alles was nog rustig en werd na een goeie drie kwartier dan ook weer losgekoppeld. De verloskundige kwam binnen om de ballonkatheter te plaatsen, maar deze bleek helemaal niet meer nodig te zijn. Waarschijnlijk had ik door het inwendig voelen van een paar dagen ervoor toch 3 centimeter ontsluiting gekregen. We konden weer naar huis om ons vervolgens de volgende morgen om half 8 te melden.

De dag van de bevalling

Die morgen werden we weer naar dezelfde kamer als de dag ervoor gebracht. Eerst werd er weer een ctg gemaakt. Na een uur werd ik weer losgekoppeld, alles was nog steeds rustig. Maar daar zou als het goed is snel verandering in komen. Rond kwart over 9 werden mijn vliezen doorgeprikt, hopend dat mijn weeën zelf op gang zouden komen. Gelukkig werd er al snel weeënactiviteit gesignaleerd en hoefde ik dus niet aan de weeënopwekkers. Ondertussen probeerde ik een boek te lezen en wat muziek te luisteren maar na zo’n drie kwartier werden de weeën te erg en wilde ik echt pijnstilling hebben. Ook dit keer koos ik weer voor de remifentanil. Nadat ze mijn ontsluiting nog gecheckt hadden, lag ik na een paar minuten heerlijk stoned in mijn ziekenhuis bed.

Na een half uur ons in de gaten gehouden te hebben, vertrokken de verloskundige en verpleegkundige weer. Over anderhalf uur zouden ze weer terug komen, tenslotte had ik nog 6 centimeter te gaan. 

Na ruim een minuut stonden ze weer terug bij mij in de kamer. Ik had namelijk de drang om te persen, maar ik durfde niet tenslotte had ik nog maar 4 centimeter. Maar niets bleek minder waar. De verloskundige zag het hoofdje al en na 2 hele minuten persen werd op 12 maart om 10:47 uur Kaj op mijn borst neergelegd. Eindelijk daar was ons tweede mannetje dan, hier hadden we al die weken zo naar uitgekeken.

Kaj

Een klein opstartprobleem

Toen Edwin de navelstreng had doorgeknipt werd Kaj weer van mij afgehaald en nagekeken. Hij zag namelijk paars, huilde en ademde niet. Na een stootje zuurstof kwam hij al weer snel bij. Dit kleine opstartprobleem kwam gelukkig niet door mijn medicijnen maar door de remifentanil. Normaal word je vroeg genoeg losgekoppeld, maar doordat het bij mij zo snel ging had ik mijzelf vlak voordat Kaj geboren werd nog een stoot pijnstilling gegeven. Dit werkte dus ook nog op Kaj en was hij daardoor wat suf. Gelukkig ging alles daarna goed en had hij verder geen last van afkickverschijnselen oid. Na nog een nacht in het ziekenhuis doorgebracht te hebben mochten we de volgende morgen lekker naar huis toe. Ondertussen genieten we nu dus al weer drie welen van dit heerlijke mannetje.

2 thoughts on “Hoera Kaj is geboren…

    1. Dankjewel. Ja haha had gehoopt dat het snel zou gaan, maar zo snel had ik dan ook weer niet verwacht haha. Komt goed zijn al heerlijk aan elkaar gewend

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge